بعد مدت ها میخوام نوشتن رو شروع کنم. برای تو. شاید علتش این اینترنتی باشه که الان در اختیارمه، شاید سکوتی باشه که تو این خونه 175 متری منو به یاد تو میندازه، شاید فاصله چند کیلومتری نزدیکمون بهم باشه، شایدم اصلا انرژی مثبتی باشه که میخوام برات بفرستم تا حال دلت خوب باشه و گرم به یاد من. خلاصه برای تو می نویسم.

مژده بده، مژده بده یار استتوس واتس آپم را دید.

امروز تولدته، یه روزی بهت میگم که چطوری فهمیدم تولدته. چطوری کم کم یادم افتاد به اونی که نزدیکمه توجه کنم و چی شد که تو شدی مال من!!! 

مرد فروردینی من! سال دیگه این موقع من و تو تو جنگل های کنیا ماه عسلمون رو میگذرونیم تولدتم همون جا کنار زرافه ها جشن میگیریم. تولدت مبارک عزیز مهربونم من

میخوام از آرزوهام برای عروسی و زندگی مشترکم بنویسم. ولی امروز ایده ای به ذهنم رسیده. میخوام اونو عملی کنم. برای همین باید جایی ثبتش کنم و برنامه بچینم تا کم کم شکلش بدم.

مامان بهم گفت: چادر عروسی که مامان از مکه آورده رو به نیت تو میبرم که توام امسال عروس بشی. قشنگ فهمیدم چقدر از ته دلش میخواد که این اتفاق برای من بیفته...

باورم نمیشه شاید داره اتفاق می افته...

امروز خیلی دلم گرفته بود. احساس شکست تو کار و موقعیتم، نبود همدمی که دوستت داشته باشه، نبود هیجان... هیچ چی!

هر وقت میام از ذوقی که به خاطر یه دیدار باهاش داشتم مینویسم نتیجه ش ضدحالیه که می خورم! پس فقط تعریف میکنم از چهار ماهی که ندیدمش و چطور دوباره سر راهم سبز شد.

» نمایش این صفحه بدین معناست که نویسنده وبلاگ یک مطلب را بصورت رمزدار درج کرده است و برای مشاهده کامل مطلب نیازمند آن هستید که کلمه عبور مرتبط با این مطلب را دانسته و وارد کنید.

دلم میخواد از آرزوهایی که برآورده نشدن، از رویاهایی که بر باد رفتند و نشد که من و محبوب ِ دل با هم بسازیم بنویسم. بنویسم از خونه ای که تو رویاهام ساخته بودم و هنوزم هست. اصلا میخوام خونه م با هر کسی که یه روزی عاشق من میشه، من عاشقش میشم بنویسم. تا حالا تجربه ی عشق نداشتم. یعنی عاشق شدم ولی کسی عاشادامه مطلب